Haberler

Rekabet Hukukunda Ekim 2026: Öne Çıkan Kurul Kararları ve Gelişmeler

Ekim 2026, Türk rekabet hukuku uygulamasında karteller, yatay ve dikey rekabet kısıtlamaları, hâkim durumun kötüye kullanılması, dijital pazarlardaki rekabetçi endişeler ve davranışsal yükümlülükler bakımından dikkat çekici kararların ve gelişmelerin kamuoyuna yansıdığı bir dönem olmuştur.

Bu dönemde yayımlanan Rekabet Kurulu kararları; ortak sağlayıcı üzerinden gerçekleştirilen dolaylı bilgi değişiminden kamu alımlarında danışıklı fiyat belirlenmesine, bölge ve müşteri paylaşımından fiilî münhasırlık uygulamalarına kadar geniş bir alanda önemli hukuki değerlendirmeler içermektedir. Özellikle ihlalin ispat standardı, yatay ve dikey ihlallerin ayrıştırılması, zamanaşımı, lehe düzenlemelerin uygulanması ve rekabet etmeme yükümlülüklerinin sınırları, kararların öne çıkan hukuki boyutlarını oluşturmaktadır.

Diğer taraftan uzlaşma, taahhüt ve geçici tedbir mekanizmalarına ilişkin kararlar, Rekabet Kurulunun rekabetçi sürecin korunmasında farklı müdahale araçlarından yararlanmaya devam ettiğini göstermektedir. Dijital platformlar, çevrim içi reklamcılık, optik sektörü ve iş gücü piyasalarına ilişkin gelişmeler ise rekabet hukuku denetiminin giderek çeşitlenen uygulama alanlarını ortaya koymaktadır.

Bu çalışma, Ekim 2026 döneminde yayımlanan veya duyurulan başlıca Rekabet Kurulu kararlarını, bunların hukuki gerekçelerini ve rekabet hukuku uygulaması bakımından taşıdıkları sonuçları ele almaktadır.

I. Rekabet İhlallerine İlişkin Kararlar

1. Perakende Sektöründe Topla-Dağıt Karteli: Dolaylı Bilgi Değişimi ve İhlalin İspatı

02.04.2026 tarihli ve 26-11/343-130 sayılı karar

Küçük ev aletlerinin perakende satışında faaliyet gösteren teşebbüslerin ortak bir sağlayıcı aracılığıyla fiyatlarını koordine ettikleri iddiasını inceleyen Rekabet Kurulu, topla-dağıt kartelleri bakımından önemli değerlendirmelerde bulunmuştur.

Soruşturma kapsamında Fakir ve De’Longhi markalı ürünlere ilişkin yazışmalar ile perakendecilerin fiyat hareketleri incelenmiştir. Elde edilen bulgularda, bazı perakendecilerin düşük fiyat uygulayan rakiplerini ortak sağlayıcıya şikâyet ettikleri ve kendi fiyat artışlarını rakiplerinin de benzer şekilde fiyat artırması koşuluna bağladıkları görülmüştür.

Kurul, sağlayıcının perakendecilerden gelen talepleri diğer perakendecilere aktarmasını ve fiyat değişikliklerini takip etmesini, rakipler arasındaki dolaylı koordinasyonun kurulması bakımından değerlendirmiştir. Perakendecilerin ilettikleri taleplerin rakiplerine aktarılacağını öngörmeleri ve fiyat artışlarının karşılıklı olarak gerçekleştirilmesini beklemeleri de ihlal tespitinde belirleyici olmuştur.

İnceleme konusu teşebbüslerden biri, fiyatlarını rakiplerinin piyasada gözlemlenebilen fiyat hareketlerini takip ederek bağımsız biçimde belirlediğini ileri sürmüştür. Ancak Kurul, yazışmaların içeriğini ve bazı ürünlerde ilgili teşebbüsün rakibinden önce fiyat değiştirmiş olmasını dikkate alarak bu savunmayı kabul etmemiştir. Öngörülen fiyat artışlarından bazılarının fiilen gerçekleşmemiş olması da anlaşma veya uyumlu eylemin varlığına ilişkin değerlendirmeyi değiştirmemiştir.

Kararın dikkat çeken yönlerinden biri, rekabet ihlallerinde uygulanacak ispat standardına ilişkin değerlendirmelerdir. İhlalin makul şüphenin ötesinde ispatlanması gerektiği yönündeki savunma karşısında Kurul, idari para cezasına konu rekabet ihlallerinde olasılıklar dengesi ve açık ve ikna edici delil standartlarının uygulanabilirliğini ele almıştır. Bu çerçevede, ihlalin gerçekleşmiş olmasının gerçekleşmemiş olmasından daha olası olduğunun açık, tutarlı ve somut delillerle gösterilmesini yeterli kabul etmiş; delilleri birbirinden bağımsız biçimde değil, bütüncül bir yaklaşımla değerlendirmiştir.

Sonuç olarak, ortak sağlayıcı üzerinden gerçekleştirilen dolaylı bilgi değişimi yoluyla topla-dağıt karteli niteliğinde bir anlaşma ve/veya uyumlu eyleme katılınmasının 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un 4. maddesini ihlal ettiğine karar verilmiş ve ilgili teşebbüse idari para cezası uygulanmıştır.

Karar, rakip teşebbüsler arasında doğrudan iletişim bulunmasının rekabeti sınırlayıcı koordinasyonun tespiti bakımından zorunlu olmadığını; ortak bir sağlayıcı üzerinden gerçekleştirilen bilgi aktarımının da somut olayın koşullarına göre yatay rekabet ihlaline dayanak oluşturabileceğini ortaya koymaktadır.

2. Kamu Alımlarında Danışıklı Teklif Verilmesi ve Fiyat Koordinasyonu

25.12.2025 tarihli ve 25-49/1206-681 sayılı karar

Klor-alkali ürünlerinin kamu kurumlarına satışında teklif fiyatlarının birlikte belirlendiği iddiasıyla yürütülen soruşturmada, sağlayıcı ile yeniden satıcılar arasındaki ticari ilişkinin rekabet hukuku bakımından sınırları değerlendirilmiştir.

Soruşturma kapsamında elde edilen yazışmalar, yeniden satıcıların kamu kurumlarından gelen fiyat teklifi taleplerini sağlayıcıya ilettiklerini ve sunacakları teklifleri sağlayıcıyla görüşerek belirlediklerini göstermiştir. Kurul, bu uygulamaların yalnızca nihai ihale teklifleriyle sınırlı olmadığını; kamu alımlarında yaklaşık maliyetin hesaplanması amacıyla talep edilen fiyat tekliflerini de kapsadığını tespit etmiştir.

Kurulun değerlendirmesinde, sağlayıcı ile yeniden satıcılar arasında bir tedarik ilişkisi bulunmasının, tarafların her durumda rekabet hukuku bakımından birbirlerinden bağımsız pazar konumlarında oldukları anlamına gelmediği vurgulanmıştır. Aynı kamu alımına teklif sunmaları hâlinde sağlayıcı ile yeniden satıcıların birbirlerine rakip oldukları ve teklif fiyatlarını birlikte belirlemelerinin aralarındaki ticari ilişkiyle haklı gösterilemeyeceği ifade edilmiştir.

Üreticiden ihaleye katılım amacıyla yetki belgesi talep edilmesi olağan bir ticari uygulama olarak değerlendirilmekle birlikte, söz konusu sürecin danışıklı teklif verilmesi veya ihalelerin paylaşılması amacıyla kullanılabileceği de dikkate alınmıştır.

Yeniden satıcıların kendi aralarında doğrudan bir anlaşma gerçekleştirdiklerini gösteren delillere ulaşılamamış; buna karşılık ihlale dayanak oluşturan yazışmaların tamamında sağlayıcının yer aldığı belirlenmiştir. Bu doğrultuda ihlal, sağlayıcının farklı yeniden satıcılarla yürüttüğü ikili ilişkiler çerçevesinde değerlendirilmiştir.

Kurul, Kanun'un 4. maddesinin ihlal edildiğine karar vererek idari para cezaları uygulamış ve sağlayıcının fiyat koordinasyonundaki daha etkin rolünü yaptırımın belirlenmesinde dikkate almıştır.

Karar, kamu alımlarında rekabeti sınırlayıcı koordinasyonun yalnızca ihale aşamasında sunulan nihai teklifler üzerinden değil, yaklaşık maliyet belirleme süreçlerindeki fiyat bildirimleri üzerinden de gerçekleşebileceğini göstermektedir.

3. Çimento Sektöründe Bölge ve Müşteri Paylaşımı: Yatay ve Dikey İhlallerin Ayrıştırılması

12.03.2026 tarihli ve 26-09/278-99 sayılı karar

Gri çimento üretimi ve satışı alanında faaliyet gösteren teşebbüsler hakkında yürütülen soruşturmada, rakip üreticiler arasındaki bölge ve müşteri paylaşımı uygulamaları ile bayilere getirilen satış kısıtlamaları incelenmiştir.

Soruşturma kapsamında elde edilen satış ve tedarik yazışmaları, bir üreticinin iki farklı rakibiyle bölge ve/veya müşteri paylaşımına yönelik uzlaşılar gerçekleştirdiğini ortaya koymuştur. Kurul, bu uzlaşıların niteliğini, ilgili pazarları ve gerçekleşme tarihlerini birlikte değerlendirerek söz konusu üretici bakımından tek bir ihlalin bulunduğu sonucuna ulaşmıştır.

Buna karşılık, başka bir üreticinin rakibiyle müşteri paylaşımı gerçekleştirmesinin yanı sıra kendi bayilerinin satış yapabilecekleri bölge ve müşterileri sınırlandırması, iki ayrı rekabet ihlali olarak değerlendirilmiştir.

Kurul, rakip üreticiler arasındaki paylaşım anlaşmalarının markalar arası rekabeti sınırladığını; üreticilerin bayilerine getirdiği bölgesel ve müşteri bazlı kısıtlamaların ise marka içi rekabeti etkilediğini belirtmiştir. Bu nedenle, yakın dönemlerde gerçekleştirilen uygulamaların farklı rekabetçi ilişkileri etkilemesi nedeniyle ayrı ihlaller oluşturabileceği kabul edilmiştir.

Değerlendirme sonucunda üç üreticiye bölge ve müşteri paylaşımı nedeniyle idari para cezası uygulanmış, bayilerine dikey kısıtlamalar getiren üretici hakkında ise ayrıca yaptırım kararı verilmiştir.

Karara ilişkin karşı oylarda, elde edilen delillerin Kanun'un 4. maddesi kapsamında ihlalin varlığını ortaya koymak için yeterli olup olmadığı tartışılmıştır.

Karar, rekabet ihlallerinin sayısının belirlenmesinde yalnızca davranışların zaman bakımından yakınlığının değil, sınırlamaların hukuki niteliğinin, taraflar arasındaki rekabetçi ilişkinin ve etkilenen rekabet düzeyinin de önem taşıdığını göstermektedir.

4. Kargo Hizmetlerinde Müşteri Kısıtlamaları, Zamanaşımı ve Lehe Ceza Düzenlemeleri

19.02.2026 tarihli ve 26-06/180-69 sayılı karar

Kargo ve lojistik hizmetlerinin yeniden satışı kapsamında uygulanan müşteri kısıtlamaları, önceki Rekabet Kurulu kararına ilişkin yargısal süreç sonrasında yeniden değerlendirilmiştir.

Soruşturmada incelenen yazışmalar, bazı müşterilerin başka bir teşebbüsün müşterisi olarak kabul edilmesi nedeniyle bu müşterilere teklif verilmediğini veya tekliflerin kabul edilmesini önlemek amacıyla yüksek fiyatlar sunulduğunu ortaya koymuştur.

Kurul, lojistik firmalarının sağlayıcıdan temin ettikleri hizmetleri yeniden satmaları nedeniyle taraflar arasındaki ilişkiyi dikey nitelikte değerlendirmiştir. Bazı müşteri kısıtlamalarının karşılıklı olarak uygulanmasına rağmen, bu kısıtlamaları belirleme ve uygulanmasını sağlama gücünün esas olarak sağlayıcıda bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Bu çerçevede yeniden satıcı konumundaki lojistik firmaları ihlalden sorumlu tutulmazken, Yurtiçi Kargo'nun kendi müşterilerine yapılacak satışları sınırlandırması Kanun'un 4. maddesine aykırı bulunmuştur.

Kararda ayrıca zamanaşımı ile eski ve yeni ceza düzenlemelerinin uygulanmasına ilişkin önemli değerlendirmelere yer verilmiştir.

2009 tarihli bir yazışmaya dayanan davranış bakımından sekiz yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu kabul edilmiş ve söz konusu davranış cezalandırılmamıştır. Diğer delillerle tespit edilen ihlal yönünden ise eski ve yeni ceza düzenlemeleri karşılaştırılmış; lehe düzenlemelerin uygulanması ve başvuranın durumunun ağırlaştırılmaması ilkesi gözetilerek önceki kararda belirlenen ceza tutarı korunmuştur.

Karar, dikey müşteri kısıtlamalarının değerlendirilmesinin yanında, yargı kararı üzerine yeniden tesis edilen rekabet hukuku yaptırımlarında zamanaşımı, lehe düzenleme ve aleyhe sonuç doğurma yasağının uygulanması bakımından da önem taşımaktadır.

5. Optik Sektöründe Fiilî Münhasırlık ve Rakiplerin Pazar Dışına İtilmesi

18.12.2025 tarihli ve 25-48/1166-654 sayılı karar

Optik sektöründe faaliyet gösteren bir teşebbüsün optisyenlerle akdettiği sözleşmeler ve uyguladığı ticari koşullar, önceki ihlal kararının idari yargı tarafından iptal edilmesi üzerine Rekabet Kurulu tarafından yeniden incelenmiştir.

İncelemede oftalmik lens üretimi ve toptan satışı, optisyenlerin kullandığı makine ve ekipmanların üretimi ve dağıtımı ile kontakt lens toptan satışı alanlarındaki uygulamalar ele alınmıştır.

Kurul, belirli tutarda lens alımı karşılığında optisyenlere bedelsiz veya indirimli makine sağlanmasını, uzun süreli alım hedefleri ve sözleşmesel yükümlülüklerle birlikte değerlendirmiştir.

Alım taahhütlerinin yerine getirilmemesi hâlinde sağlanan makinelerin geri alınabilmesi ve sözleşmelerin yürürlükte olduğu dönemde rakip sağlayıcılardan yapılan alımların azalması, uygulamaların fiilî münhasırlık oluşturduğu yönündeki değerlendirmeyi desteklemiştir.

Kurul, ticari koşulların optisyenlerin alımlarını belirli bir sağlayıcıya yönlendirdiğini ve rakiplerin pazardaki faaliyetlerini zorlaştıran dışlayıcı etkiler yarattığını belirterek Kanun'un 6. maddesinin ihlal edildiğine karar vermiştir. Ayrıca birleşmeye izin verilmesi sürecinde bağlayıcı hâle getirilen taahhütlere aykırı davranıldığı sonucuna ulaşılmıştır.

İdari para cezasının yeniden belirlenmesinde Kanun'un 16. maddesi kapsamında eski ve yeni ceza düzenlemeleri karşılaştırılmış ve teşebbüs lehine olan düzenleme uygulanmıştır.

Kurul ayrıca, birleşme öncesinde gerçekleşen bir ihlalden kaynaklanan sorumluluğun birleşik teşebbüs bakımından devam edebileceğini kabul ederek tekerrür hükümlerini değerlendirmiştir.

Karara ilişkin karşı oylarda, yaptırımın caydırıcılık ve bağlayıcı taahhütlere uyumun sağlanması bakımından yeterliliği sorgulanmıştır.

Karar, uzun vadeli alım hedefleriyle bağlantılı ticari avantajların belirli koşullarda fiilî münhasırlığa yol açabileceğini; ayrıca birleşme işlemlerinin, önceki rekabet ihlallerinden kaynaklanan sorumluluğu kendiliğinden ortadan kaldırmadığını ortaya koymaktadır.

II. Uzlaşma Kararları

1. Fide Sektöründe Ortak Fiyat Belirleme ve Satış Koşullarının Koordinasyonu

21.05.2026 tarihli ve 26-19/569-214, 26-19/570-215, 26-19/571-216 ve 26-19/572-217 sayılı kararlar

Fide üretimi ve satışında faaliyet gösteren rakip teşebbüslerin fiyat ve satış koşullarını birlikte belirledikleri iddiasıyla yürütülen soruşturma kapsamında, rekabete hassas bilgilerin paylaşılması ve ortak fiyatlandırma uygulamaları incelenmiştir.

Elde edilen WhatsApp yazışmaları, rakip üreticiler arasında ortak fiyat listeleri hazırlandığını, ödeme vadelerinin ve iskonto oranlarının birlikte belirlendiğini ortaya koymuştur.

Kurul, ortak fiyatlandırmaya ilişkin uzlaşının yalnızca fiyatların belirlenmesi aşamasıyla sınırlı kalmadığını; düşük fiyat uygulayan üreticilerin takip edilmesi ve uyarılması yoluyla ortak fiyatlara uyumun denetlendiğini de tespit etmiştir.

İncelenen yazışmalarda peşin ve vadeli satış fiyatlarının birlikte belirlenmesi, ortak satış koşullarının grup dışındaki bazı üreticilere aktarılması ve farklı bölgelerde uygulanan fiyatların kontrol edilmesine ilişkin bulgular yer almıştır.

Kurul, ortak iletişim grubuna dâhil olmayan teşebbüslerin uzlaşıya katılıp katılmadığını da ikili yazışmalar ve toplantılar üzerinden değerlendirmiştir.

Sonuç olarak dört teşebbüsün rakipleriyle fiyat ve satış koşullarını birlikte belirlemek suretiyle Kanun'un 4. maddesini ihlal ettiğine karar verilmiştir.

Uzlaşma usulü kapsamında teşebbüslerin ihlalin varlığını ve kapsamını kabul etmeleri üzerine idari para cezalarında %25 oranında indirim uygulanmıştır.

Kararlar, rakipler arasında yalnızca fiyatların değil, vadelerin ve iskonto oranlarının birlikte belirlenmesinin de rekabeti sınırlayıcı koordinasyon oluşturabileceğini; ortak koşulların uygulanmasını izleyen denetim mekanizmalarının ise ihlalin değerlendirilmesinde belirleyici olabileceğini göstermektedir.

2. Çevrim İçi Reklamcılıkta Karşılıklı Negatif Anahtar Kelime Eşlemesi

30.04.2026 tarihli ve 26-16/456-166 sayılı karar

Çevrim içi tüketici elektroniği satışında faaliyet gösteren iki rakip teşebbüsün Google reklamlarında birbirlerinin marka adlarını negatif anahtar kelime olarak belirlemeleri, Kanun'un 4. maddesi kapsamında değerlendirilmiştir.

Soruşturma kapsamında, tarafların birbirlerinin marka adlarını ve bu adların farklı yazılışlarını negatif anahtar kelime listelerine ekledikleri; reklamların görünmeye devam etmesi hâlinde ise karşılıklı iletişim kurarak reklam ayarlarını değiştirdikleri tespit edilmiştir.

Rakip markanın Google Performance Max (PMax) kampanyasından çıkarılmasına ilişkin bulgular da anlaşmanın uygulandığını gösteren deliller arasında değerlendirilmiştir.

Kurul, söz konusu uygulamayı marka hakkının korunması bakımından da incelemiştir. Bu kapsamda, bir teşebbüsün rakibinin tescilli markasını kendi reklamında anahtar kelime olarak kullanmaması ile rakip markayı içeren aramalarda kendi reklamlarının görünmesini karşılıklı olarak engellemeye yönelik anlaşma yapılması arasında ayrım yapılmıştır.

Negatif eşleme uygulamasının aramanın bağlamından bağımsız biçimde marka adını içeren aramalarda reklam görünürlüğünü sınırlaması nedeniyle marka hukukunun sağladığı korumanın sınırlarını aştığı değerlendirilmiştir.

Kurul, tarafların birbirlerinin marka adlarını içeren aramalarda reklamlarının gösterilmesini karşılıklı olarak sınırlandıran anlaşmasının Kanun'un 4. maddesini ihlal ettiği sonucuna ulaşmıştır. Soruşturma, uzlaşan teşebbüs bakımından sonuçlandırılmış ve idari para cezasında %25 oranında indirim uygulanmıştır.

Karar, dijital reklamcılıkta rakipler arasında gerçekleştirilen karşılıklı reklam kısıtlamalarının marka haklarının korunması gerekçesiyle kendiliğinden hukuka uygun hâle gelmeyeceğini ve bu tür anlaşmaların rekabet hukuku denetimine tabi olduğunu ortaya koymaktadır.

III. Geçici Tedbir ve Taahhüt Kararları

1. Ortak Girişimlerde Rekabet Etmeme Yükümlülüğünün Kapsamı ve Sınırları

30.06.2026 tarihli ve 26-23/698-283 sayılı karar

Elektronik para ve ödeme hizmetleri alanında faaliyet gösteren bir ortak girişimin pay sahipleri sözleşmesinde düzenlenen rekabet etmeme yükümlülüğü, Kanun'un 5. maddesi kapsamında yapılan bireysel muafiyet başvurusu üzerine Rekabet Kurulu tarafından incelenmiştir.

Söz konusu rekabet yasağının, ortak girişimin fiilen yürüttüğü faaliyetlerin ötesine taşınarak ortaklardan birinin ortak markalı kart ve nakit iade projelerine karşı ileri sürüldüğü görülmüştür. Ayrıca rekabet yasağına dayanılarak tahkim süreçlerinin başlatılması ve yüksek tutarlı cezai şart taleplerinde bulunulması, hükmün fiilen uygulanmakta olduğunu gösteren unsurlar arasında değerlendirilmiştir.

Kurul, rekabet etmeme yükümlülüğünün kapsamının belirlenmesinde ortak girişimin esas sözleşmesindeki geniş faaliyet tanımının tek başına esas alınamayacağını vurgulamıştır. Bu tür yükümlülüklerin ortak girişimin fiilen yürüttüğü faaliyetlerle bağlantılı ve gerekli sınırlar içerisinde kalması gerektiği değerlendirilmiştir.

Bu doğrultuda, rekabet yasağının ortak girişimin faaliyet alanı dışında kalan ödeme hizmetlerine genişletilmesinin yeni ticari projeleri engelleyebileceği; söz konusu sınırlamanın yan sınırlama veya bireysel muafiyet koşullarını karşılamadığına ve Kanun'un 4. maddesi kapsamında rekabeti sınırladığına ilişkin kuvvetli emareler bulunduğu belirtilmiştir.

Kurul, rekabet etmeme yükümlülüğünün soruşturma süresince uygulanmaya devam etmesinin yeni ödeme modellerinin pazara girişini geciktirebileceğini ve potansiyel rekabeti zayıflatabileceğini dikkate almıştır.

Bu nedenle Kanun'un 9. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca geçici tedbir uygulanmasına karar verilmiştir. Tedbir kapsamında, rekabet etmeme yükümlülüğünün ortak kontrolün sona ermesinden sonraki döneme, kontrol sağlamayan yatırımlara ve ortak girişimin fiilî faaliyet alanını aşan ödeme hizmetlerine genişletilmesi gibi kararda belirlenen uygulamalar sınırlandırılmıştır.

Karar, ortak girişim sözleşmelerinde yer alan rekabet etmeme yükümlülüklerinin hukuka uygunluğunun değerlendirilmesinde sözleşme hükümlerinin lafzının yanı sıra ortak girişimin ekonomik faaliyetlerinin, sınırlamanın gerekliliğinin ve rekabet üzerindeki olası etkilerinin dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.

2. Hazır Noodle Pazarında Rakiplerin Dışlanması Riskine Karşı Geçici Tedbir

23.09.2026 tarihli ve 26-35/988-419 sayılı karar

Hazır noodle pazarında faaliyet gösteren ve Indomie ile Supermie markalarını kullanan bir teşebbüs hakkında, rakiplerin faaliyetlerinin zorlaştırılması ve bayilere getirilen kısıtlamalar nedeniyle Kanun'un 4. ve 6. maddeleri kapsamında yürütülen soruşturmada geçici tedbir uygulanmasına karar verilmiştir.

Soruşturma kapsamında elde edilen belgelerde, satış noktalarına bedelsiz ürün verilmesi, rakip ürünlerin satıştan çıkarılmasına yönelik bütçeler ayrılması, faaliyet destekleri sağlanması ve raf görünürlüğüne ilişkin avantajlar sunulması gibi ticari uygulamalar tespit edilmiştir.

Kurul, bu uygulamaların rakip ürünlerin satış noktalarından çıkarılması ve raf alanlarının belirli ürünlere ayrılması amacıyla kullanıldığına ilişkin kuvvetli şüphe bulunduğunu değerlendirmiştir.

Teşebbüsün pazar payı, marka bilinirliği, finansal gücü ve pazara ilk giren teşebbüs olma konumu da dikkate alınarak, mevcut ve potansiyel rakiplerin yeterli sayıda satış noktasına erişiminin zorlaşabileceği sonucuna ulaşılmıştır.

Kurul, soruşturma tamamlanıncaya kadar söz konusu uygulamaların devam etmesinin rekabetçi süreç bakımından telafisi güç zararlara yol açabileceğini değerlendirerek Kanun'un 9. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca geçici tedbir uygulanmasına karar vermiştir.

Bu çerçevede bedelsiz ürün sağlanması ve kararda belirtilen ticari desteklerin sunulması, nihai karar verilinceye kadar durdurulmuştur. Tedbir, yalnızca rakip ürünlerin satıştan çıkarılması koşuluna bağlanan desteklerle sınırlandırılmamış; kararda sayılan ticari avantajları genel olarak kapsamıştır.

Henüz nihai bir ihlal tespiti içermeyen karar, rekabetçi yapının zarar görmesini önlemek amacıyla geçici tedbir mekanizmasının kullanılabileceğini ve hâkim durumun kötüye kullanılması şüphesi bulunan dışlayıcı uygulamaların soruşturma süresince sınırlandırılabileceğini göstermektedir.

3. Dijital Pazaryerlerinde Otomatik Fiyatlandırma Taahhütlerinin Devamı

02.04.2026 tarihli ve 26-11/344-131 sayılı karar

Çok kategorili çevrim içi pazaryeri hizmetlerinde kullanılan otomatik fiyatlandırma mekanizmasına ilişkin olarak daha önce bağlayıcı hâle getirilen taahhütlerin kaldırılması talebi Rekabet Kurulu tarafından değerlendirilmiştir.

Trendyol tarafından yapılan başvuruda, benzer fiyatlandırma mekanizmaları kullanan diğer dijital platformlara ilişkin kararlar ve platformların tabi olduğu yükümlülükler arasındaki farklılıklar ileri sürülmüştür.

Kurul, diğer platformların otomatik fiyatlandırma uygulamalarını durdurmuş olmasının, Trendyol'un kendi platformunda satıcıların fiyatlarının koordine edilmesi riskini ortadan kaldırmadığını belirtmiştir.

Özellikle başka bir platformun taahhütlerinin konusuz kalmasının, ilgili otomatik fiyatlandırma mekanizmasının tamamen kapatılmasından kaynaklandığı; bu durumun Trendyol bakımından aynı sonuca ulaşılmasını gerektirmediği değerlendirilmiştir.

Kurul, rekabetçi endişelerin her teşebbüsün kendi uygulamaları çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini ve farklı platformların yükümlülüklerinin birebir aynı şekilde belirlenmesi zorunluluğu bulunmadığını vurgulamıştır.

Bu gerekçelerle taahhütlerin kaldırılması talebi reddedilmiş ve Kanun'un 43. maddesi kapsamında bağlayıcı hâle getirilen yükümlülüklerin devamına karar verilmiştir.

Bununla birlikte, bağımsız denetçi aracılığıyla izlemeye ilişkin Tebliğ hükmünün yürütmesinin durdurulması nedeniyle raporlama yükümlülüğünde değişikliğe gidilmiş ve uyum raporlarının bağımsız denetçi yerine doğrudan teşebbüs tarafından sunulması öngörülmüştür.

Karar, dijital platformlar bakımından taahhütlerin devamının veya kaldırılmasının, diğer teşebbüsler hakkında alınan kararlarla değil, her bir platformun kendi uygulamalarının doğurduğu rekabetçi endişeler ve bu endişelerin devam edip etmediği üzerinden değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.

IV. Ekim 2026'da Duyurulan Diğer Önemli Gelişmeler

1. Odun Alım İhalelerinde Danışıklı Hareket Soruşturması Sonuçlandı

15.10.2026 tarihli ve 26-38/1045-445 sayılı karar; 26.10.2026 tarihli Kurum duyurusu

Orman Genel Müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen odun satış ihalelerinde, alıcı konumundaki MDF ve yonga levha üreticilerinin danışıklı hareket ederek rekabeti sınırladıkları iddiasıyla yürütülen soruşturma sonuçlandırılmıştır.

Soruşturma kapsamında altı teşebbüs bakımından süreç daha önce uzlaşma usulüyle tamamlanmış; kalan teşebbüsün de Kanun'un 4. maddesini ihlal ettiğine karar verilerek idari para cezası uygulanmıştır.

Söz konusu soruşturma, rekabet hukuku bakımından yalnızca satıcıların fiyat belirleme veya pazar paylaşımı davranışlarının değil, alıcıların alım koşullarını ve ihale süreçlerini koordine etmelerinin de rekabeti sınırlayıcı anlaşmalar kapsamında değerlendirilebileceğini göstermektedir.

2. Toplu Yemek Hizmeti İhalelerinde 10 Teşebbüs Hakkında Soruşturma

08.10.2026 tarihli ve 26-37/1006-M sayılı karar; 19.10.2026 tarihli Kurum duyurusu

Rekabet Kurulu, toplu yemek hizmeti alım ihalelerinde faaliyet gösteren 10 teşebbüs hakkında, rakipler arasında danışıklı hareket edilerek Kanun'un 4. maddesinin ihlal edildiği şüphesiyle soruşturma başlatmıştır.

Önaraştırma aşamasında elde edilen bilgi ve belgeler, soruşturma açılması bakımından ciddi ve yeterli bulunmuştur.

Soruşturma kapsamında, teşebbüslerin kamu alımlarındaki teklif ve ihale davranışlarını koordine ederek rekabeti sınırlayıp sınırlamadıkları incelenecektir.

Soruşturma açılması, ilgili teşebbüsler bakımından kesinleşmiş bir rekabet ihlali tespiti anlamına gelmemektedir.

3. Optik Sektöründe İndirim, Paket Satış ve Veri Kullanımına İlişkin Taahhütler Kabul Edildi

23.09.2026 tarihli ve 26-35/980-414 sayılı karar; 09.10.2026 tarihli Kurum duyurusu

Optik sektöründe faaliyet gösteren bir teşebbüs hakkında Kanun'un 4. ve 6. maddeleri kapsamında yürütülen ayrı bir soruşturma, sunulan taahhütlerin Rekabet Kurulu tarafından kabul edilerek bağlayıcı hâle getirilmesiyle sonuçlandırılmıştır.

EssilorLuxottica tarafından sunulan taahhütler, indirim politikaları, paket satış uygulamaları, alım yükümlülükleri ve rakip optisyenlere ilişkin ticari verilerin kullanımını kapsamaktadır.

Bu çerçevede teşebbüs, üç yıl boyunca Atasun'a yaptığı markalı güneş gözlüğü ve markalı optik çerçeve satışlarında Türkiye'deki diğer optisyenlere sunulan indirimlerden farklı indirimler uygulamamayı ve dönemsel kampanyalarını yalnızca Atasun'un yararlanabileceği koşullarla düzenlememeyi taahhüt etmiştir.

Oftalmik lens ve cam kesme makinelerinin birlikte sunulduğu paket sözleşmelerinde yer alan lens alım taahhütlerinin süresi ise iki yıl boyunca azami 18 ay ile sınırlandırılmıştır. Ayrıca optisyenlerin münhasıran ilgili teşebbüsten alım yapmak zorunda olmadıklarının sözleşmelerde açıkça belirtilmesi kabul edilmiştir.

Aynı iki yıllık dönem içerisinde, yeni oftalmik lens sözleşmelerinde kontakt lens alımlarına yönelik indirim imkânı sağlanmaması da taahhüt edilmiştir.

Veri kullanımı bakımından ise lens kesme makinelerindeki sayaçlardan elde edilen rakip optisyenlere ait bilgilerin üç yıl boyunca Atasun ile paylaşılmaması öngörülmüştür.

Kurul, söz konusu taahhütleri Kanun'un 43. maddesi uyarınca bağlayıcı hâle getirerek soruşturmayı sonuçlandırmıştır.

Karar, taahhüt mekanizmasının farklı ticari uygulamalardan kaynaklanan rekabetçi endişelerin giderilmesinde kullanılabileceğini; özellikle indirim sistemleri, paket satış sözleşmeleri, münhasır alım yükümlülükleri ve ticari verilerin kullanımının rekabet hukuku denetimi bakımından önem taşıdığını göstermektedir.

4. İş Gücü Piyasalarındaki Rekabet Soruşturmasında Uzlaşma

26-30/899-383 sayılı karar; 12.10.2026 tarihli KAP açıklaması

Bankacılık, finans ve diğer sektörlerde faaliyet gösteren teşebbüsler hakkında iş gücü piyasalarındaki rekabeti sınırlayıcı uygulamalara ilişkin yürütülen soruşturma, bir banka bakımından uzlaşma usulüyle sonuçlandırılmıştır.

Soruşturma, çalışan ayartmama anlaşmaları ve/veya rekabete hassas bilgi değişimi iddiaları kapsamında Kanun'un 4. maddesi çerçevesinde yürütülmektedir.

12 Ekim 2026 tarihinde Kamuyu Aydınlatma Platformunda yayımlanan açıklamaya göre, Akbank bakımından soruşturmanın uzlaşma usulüyle sonlandırılmasına karar verilmiş ve 1.713.897.558 TL tutarında idari para cezasının ödenmesi suretiyle sürecin tamamlanacağı bildirilmiştir.

Kamuya yapılan açıklamada, ilgili teşebbüse isnat edilen somut davranışların ayrıntılarına yer verilmemiştir.

Gelişme, rekabet hukuku denetiminin yalnızca ürün ve hizmet piyasalarıyla sınırlı olmadığını; çalışan hareketliliğini, istihdam koşullarını ve iş gücü piyasalarındaki rekabetçi yapıyı etkileyebilecek uygulamaların da Kanun'un 4. maddesi kapsamında incelenebileceğini ortaya koymaktadır.

V. Kasım Ayına Yansıyan Güncel Gelişme

Fındık Alım Piyasasında Yedi Teşebbüs Hakkında Soruşturma Başlatıldı

06.11.2026 tarihli Rekabet Kurumu duyurusu

Rekabet Kurumu, fındık alımı ve satımı alanında faaliyet gösteren yedi teşebbüs hakkında soruşturma başlatıldığını duyurmuştur.

Önaraştırma sonucunda alınan karar doğrultusunda, teşebbüslerin fındık alım fiyatlarını ve alım politikalarını koordineli biçimde belirlemek ve fındık alımı piyasasındaki fiyat oluşumunu etkilemek suretiyle 4054 sayılı Kanun'u ihlal edip etmedikleri incelenecektir.

Soruşturma kapsamında ayrıca, teşebbüslerden biri hakkında 7 Mart 2024 tarihli ve 24-12/213-87 sayılı Kurul kararıyla bağlayıcı hâle getirilen taahhütlere uyulup uyulmadığı da değerlendirilecektir.

Söz konusu taahhütler, 2024, 2025 ve 2026 yıllarında Toprak Mahsulleri Ofisinin referans fiyatının altında kabuklu fındık alımı yapılmamasını, her bir fındık sezonunda 100 bin tondan fazla kabuklu fındık alınmamasını ve her yılın eylül-aralık döneminde en az 45 bin ton kabuklu fındık alımı yapılmasını içermektedir.

Soruşturma, alıcı teşebbüsler arasındaki olası fiyat ve alım politikası koordinasyonunun yanı sıra daha önce bağlayıcı hâle getirilen taahhütlere uyumun denetlenmesi bakımından önem taşımaktadır.

Bu aşamada soruşturma açılması, ilgili teşebbüsler hakkında bir rekabet ihlali tespitinde bulunulduğu anlamına gelmemektedir.

Genel Değerlendirme

Ekim 2026 döneminde yayımlanan Rekabet Kurulu kararları ve kamuoyuna duyurulan gelişmeler, Türk rekabet hukuku uygulamasında geleneksel kartel ve rekabeti sınırlayıcı anlaşma incelemelerinin yanı sıra dijital pazarlar, dikey ticari ilişkiler, iş gücü piyasaları ve davranışsal yükümlülüklerin giderek daha geniş bir yer tuttuğunu göstermektedir.

Özellikle ortak sağlayıcı üzerinden dolaylı bilgi değişimi, rakipler arasında fiyat ve satış koşullarının koordinasyonu, kamu alımlarında danışıklı hareket, müşteri ve bölge paylaşımı ile fiilî münhasırlık uygulamaları, teşebbüslerin rekabet hukuku uyum süreçlerinde dikkatle değerlendirmeleri gereken başlıca risk alanları arasında yer almaktadır.

Diğer taraftan, ihlalin ispat standardı, zamanaşımı, lehe ceza düzenlemeleri ve yatay-dikey ihlal ayrımı gibi konularda yapılan değerlendirmeler, Rekabet Kurulunun maddi rekabet hukuku kurallarının yanında usule ve yaptırım hukukuna ilişkin ilkeleri de uygulamada ele aldığını ortaya koymaktadır.

Uzlaşma, taahhüt ve geçici tedbir mekanizmalarına ilişkin kararlar ise rekabetçi yapının korunmasında nihai ihlal kararlarının ötesinde farklı hukuki araçların kullanılabildiğini göstermektedir. Özellikle geçici tedbir kararlarında rekabetçi sürecin telafisi güç zararlardan korunması, taahhüt kararlarında ise rekabetçi endişelerin davranışsal yükümlülüklerle giderilmesi ön plana çıkmaktadır.

Bu gelişmeler, teşebbüslerin rekabet hukuku uyum programlarını yalnızca rakipleriyle doğrudan ilişkilerle sınırlı tutmamalarını; sağlayıcı ve distribütörlerle yürütülen iletişimi, fiyatlandırma ve indirim politikalarını, dijital reklam uygulamalarını, alım ve satış taahhütlerini, veri paylaşımı süreçlerini ve istihdam politikalarını da bütüncül biçimde değerlendirmelerini gerekli kılmaktadır.